Obama weet wat storytelling is. Ik licht dit even toe aan de hand van enkele veel gebruikte storytelling-technieken. Obama kent deze duidelijk ook:

1. Conceptueel taalgebruik

Obama maakt gebruik van verschillende vormen van taal en bereikt hiermee verschillende effecten.  “If there is anyone out there who still doubts that America is a place where all things are possible; who still wonders if the dream of our founders is alive in our time; who still questions the power of our democracy, tonight is your answer. All things are possible.” Welke dingen bedoelt hij?  “The dream of our founders”. Waarvan droomden zij? “The power of our democracy.” Over welke kracht heeft hij het?

Obama’s taal is hier met opzet vaag, conceptueel en abstract. En wat doet ons onbewuste als het met dit soort taal geconfronteerd wordt? Het vult automatisch en razendsnel in wat wij bedoelen met ‘all  things’. Wat voor ons die droom is. Wat wij zelf bedoelen met de kracht van onze democratie. En als je zelf hebt ingevuld en geïnterpreteerd naar jouw eigen model van de wereld, dan kan je toch niet anders dan de spreker gelijk geven? Storyelling ten top.

2. Zintuiglijk specifieke taal

Op andere momenten is Obama’s taal dan weer heel erg concreet, gedetailleerd, zintuiglijk specifiek. “It was built by working men and women who dug into what little savings they had to give five dollars and ten dollars and twenty dollars to this cause. [...] to those who are huddled around radios in the forgotten corners of our world [..] And this year, in this election, she touched her finger to  a screen.”  Zie je ze, die verkreukte dollarbiljetten en de mensen die hurken rond een klein radiootje? Zie je de knokige vinger van Ann Nixon Cooper die bevend naar het scherm gaat?

Als je een gebeurtenis zo gedetailleerd beschrijft, maakt je publiek automatisch een mentale voorstelling van diezelfde gebeurtenis en volgt jou waar je als spreker naartoe wil.

3. Metaforen

Obama maakt niet alleen gebruik van zintuiglijk specifiek taalgebruik om beelden op te roepen, maar ook van uitgebreide metaforen. “This election had many firsts and many stories that will be told for generations. But one that’s on my mind tonight is about a woman who cast her ballot in Atlanta. She’s a lot like the millions of others who stood in line to make their voice heard in this election except for one thing – Ann Nixon Cooper is 106 years old.”
Obama verweeft het levensverhaal van een zwarte vrouw met de belangrijke historische gebeurtenissen van de 20ste en 21ste eeuw en brengt de geschiedenisboeken tot leven.