Posts Tagged ‘waarden’

Conversations and stories

Tuesday, August 31st, 2010

In business we have the tendency to analyse, structure and formulate as precisely as possible. Even so in most business conversations.

In simple and even difficult situations these techniques of structuring info have proven to be succesful. In situations where we are facing a complex (or even chaotic) environment  factual conversations drilling for structured info are often not enough. We need context and sense-making to understand what is really happening.

Are many (most?) of our conversations in the workplace not transactional? Are they conversations at all? It is here where storytelling comes in. orson

Let me share with you this story where Michael Parkinson of ABC Television once interviewed Orson Welles.

 Orson Welles came to my room and I’d been working on this interview for, like, all my life, and I opened the door and he was dressed entirely in black, black sombrero, black tie, black shirt, black cloak and he swept into the room. Incredibly dramatic.

“My name’s Orson Welles”, he said “And you would be?”

And I said, “Er Parkinson.”

“Yes”, he said.

And he looked around and he saw this scrap of paper on my desk and he said, “That?”

I said, “My questions.”

“Do you mind if I look?”

I said, “No.”

And he picked them up and he turned to me and he said, “How many of these shows have you done?”

I said, “Two.”

“I’ve done many more”, he said. “Will you take my advice?”

I said, “Certainly”.

And he ripped up the questions and he said, “Let’s talk”. And walked away.

And he sat down and he did two one hours that night, that were majestic”

Sometimes the best stories arise from our letting go of the process and just having a conversation. 

Welcome your thoughts.

Wonderbaarlijk verhaal

Sunday, August 22nd, 2010

De kinderen hebben nog steeds vakantie. Op de achtergrond hoor ik de dvd ‘Het regent gehaktballen’. Zelf zit ik al een uurtje aan de computer. Je kent dat wel. Je begint met je mail, je doet wat berichtjes, je passeert even bij je LinkedIn pagina’s: ik beheer sinds een jaar ofzo een LinkedIn groep ‘Corporate Storytelling - Zonder Story, geen Verhaal’. Deze groep brengt mij vaak in contact met mensen die ook gebeten zijn door de kracht verhalen. En link na link passeert zo de tijd. Ik ontdek altijd wel iets. Ik lees altijd wel eens ergens een nieuw verhaal. Dat Jean Philip De Tender een boek geschreven heeft over verhalen had ik via een collega al eerder opgepikt. Ik deed er toen verder niks mee. Vandaag kwam ik eerder toevallig terug bij Jean Philip uit. Ik kwam op zijn blog en daarna op de site die zijn boek ondersteunt. Allesiseenverhaal is de naam van zijn boek. Leuke invalshoek. Ik ben benieuwd naar meer.

Maar mijn aandacht werd pas echt getrokken door een blogbericht van Jean Philip. Het blogbericht bracht mij naar het verhaal van Phillip Toledano die een erg emotionele en oprechte story van zijn vader Edward vastlegde in een dagboek aangevuld met een pakkende fotoreeks.

De dvd liep op zijn einde. De muziek werd met de minuut dramatischer naarmate ik dieper en dieper in de fotoreeks kwam. Een vreemde combinatie op deze zondagnamiddag. Ik werd er in ieder geval helemaal week van. En er overviel mij een moment van intens geluk. Graag deel ik dit hier met jullie. (De dvd is bij mij gratis uitleenbaar.)

schermafbeelding-2010-08-22-om-150020

Verhalen: motor van verandering

Thursday, February 11th, 2010

Ik las deze week de dissertatie “Een gesprek zonder einde” van Noelle Aarts. Noelle werd hiermee in juni aanvaard als hoogleraar aan de universiteit van Amsterdam. De verhandeling gaat over “strategische communicatie in een voortdurende veranderende omgeving” en begint zo (lees even 2 minuutjes met me mee):

black-nurseEr was eens een verpleegster, Georgia Sadler genaamd, die de opdracht kreeg om een communicatiecampagne op te zetten over borstkankerpreventie onder zwarte vrouwen in de Amerikaanse stad San Diego. Georgia dacht na over hoe ze zwarte vrouwen het beste zou kunnen bereiken en kwam op het idee voorlichting te geven in de zwarte kerken van de stad, na de drukbezochte kerkdiensten. Het resultaat was teleurstellend. Er zaten per dienst zo’n 200 vrouwen in de kerk van wie er na afloop gemiddeld 20 bleven zitten. Dat bleken de mensen te zijn die al genoeg wisten over het herkennen van de ziekte en alleen maar meer wilden weten. Een breed publiek bereikte ze op deze manier dus niet.

Georgia begreep dat mensen na de lange dienst het liefst gewoon naar huis wilden. Ze moest op zoek naar een andere context, naar een plek waar vrouwen tot rust kwamen, waar ze de tijd hadden om naar iets nieuws le luisteren.

Ze had ook iemand nodig die de voorlichting goed kon overbrengen, iemand die goed bekend was met de doelgroep en gemakkelijk een gesprek voerde.

Haar oplossing was de kapper. Veel zwarte vrouwen zitten daar uren. Vaak hebben ze daar een favoriete kapper naar we ze steeds teruggaan, die ze vertrouwen. Het zijn een soort vrienden.

De meeste kappers zijn sowieso gemakkelijk in de omgang, anders waren ze geen kapper geworden. Ze hebben vaak een goed ontwikkelde intuïtie en zijn getalenteerde praters.

En dus verzamelde Georgia een aantal kappers uit de stad voor een reeks bijeenkomsten. Om de informatie over borstkanker overtuigend over te brengen, ontwikkelde ze samen met hen een duidelijk en aansprekend verhaal. Georgia moedigde de kappers aan om te zorgen dat voortdurend een stroom van nieuwe informatie en roddels over borstkanker de ronde deed in de kapsalons. Zo bleef het verhaal de moeite waard om te worden doorverteld.

Evaluatie van het project liet zien dat de werkwijze van Georgia succesvol was geweest: niet alleen de vrouwen uit de kapsalon hadden massaal een mammogram laten maken, maar ook de vriendinnen van de vriendinnen van die vrouwen.

the-tipping-pointHet verhaal van Georgia’s succes staat ook beschreven in het boek The tipping point en vormde voor de schrijver, Malcolm Gladwell, een belangrijke inspiratiebron voor het ontwikkelen van een theorie over hoe je effectief een boodschap de wereld in kunt sturen, namelijk door het te verpakken in een goed verhaal, een verhaal dat in de juiste context wordt gebracht, een verhaal dat mensen graag doorvertellen, en door nieuwe vertellers steeds kan worden aangepast om het geschikt te maken voor nieuwe luisteraars in nieuwe contexten.

Het verhaal van Georgia raakt aan de kern van wat ik hier op deze blog steevast vertel: verhalen kunnen je doelgroep overtuigen. Verhalen zijn hierdoor niet alleen drager maar ook motor van verandering!

Organisaties hebben ook nood aan een corporate story, een goed verhaal over hun missie en ambities.

10 stappen om tot een authentiek verhaal te komen.

Tuesday, June 23rd, 2009
  1. Ga op zoek naar je eigen verhaal. Probeer dit  te vatten in woorden en beelden.
  2. Krijg inzicht in je eigen kwaliteiten. Doe dit eens niet op een klassieke manier maar op een meer narratieve manier.
  3. Ga op ontdekking. Welke verhalen leven er vandaag in en rond de organisatie?
  4. Analyseer de verhalen. Ga opzoek naar clusters, thema’s, kernwaarden die steeds terugkomen in al de verzamelde verhalen.
  5. Organiseer een story-ontwikkelingsdag met het management waarbij je werkt met de in kaart gebrachte thema’s en kernwaarden.
  6. Schrijf je bedrijfsstory uit.
  7. Inhoud is belangrijk, maar onderschat de vorm niet: verwerk beelden in je verhaal.
  8. Geloof in je verhaal. En test het bij een deelpubliek.
  9. Gedraag naar je verhaal.
  10. Kies op regelmatige tijdstippen 1 thema uit je verhaal. Probeer ermee in de picture te komen. Schrijf en praat er zelf over.

Prachtig citaat

Friday, June 12th, 2009

Eén van de toepassingsgebieden waar verhalen bij bedrijven ingezet kunnen worden, is bij veranderprocessen. Een referentie op het gebied van veranderkunde is Léon de Caluwé (hoogleraar advieskunde aan de Vrije Universiteit te Amsterdam en organisatie-adviseur). Deze week hoorde van iemand een prachtig citaat van Léon:

“Ik ben er niet om organisaties te helpen veranderen maar om de vraag duidelijk te krijgen.”

Op een of andere manier deed me dit erg denken aan mijn werk binnen storytelling. Bedrijven vragen me wel eens of ik hen niet kan begeleiden in het ontwikkelen van een corporate story. Dé nieuw ontwikkelde corporate story moet het bedrijf dan ondersteunen in haar veranderingsproces. Maar als zo’n opdracht goed aangepakt wordt, zie ik vaak dat het niet de nieuwe story ‘an sich’ is die het uiteindelijke veranderingsproces inzet. Het is eerder het afgelegde parcours en het in kaart brengen van de verschillende verhaallijnen binnen de organisatie dat er voor zorgt dat de organisatie met voldoening terugblikt op het resultaat.

Naast veranderingswerk wordt storytelling door bedrijven en organisaties ook ingezet om:

  • de missie te helpen koppelen aan de realititeit van de organisatie;
  • mensen aan de organisatie en strategie te verbinden;
  • de strategie te onderbouwen;
  • inzicht te geven in de organisatiecultuur;
  • missie, visie en waarden te hertalen naar concrete situaties

Het meisje in de regen

Monday, May 25th, 2009
Normaal post ik hier steeds berichten over storytelling en over de kracht van een goed verhaal. Deze morgen kwam ik op de webstek van Steve Van Herreweghe (Psychologist - Coach - Trainer soft skills) en was ik -tussen mijn zakelijke werkzaamheden door- warm verrast door het verhaal van “Het meisje in de regen”. Ik deel het graag hier met jullie. Zomaar.
afbeelding-34
Een klein lief meisje stond onder een luifel. Ze had net boodschappen gedaan in de supermarkt, met haar moeder. Ze zal ongeveer 6 jaar oud zijn geweest, dit prachtige roodharige sproetige beeld van onschuld. Het stortregende buiten. Je weet wel, dat soort regen dat goten en afvoerputjes doet overstromen, zo gehaast om de aarde te raken, dat het geen tijd had om de straal wat zachter te zetten. We stonden allemaal onder deze luifel aan de ingang van de supermarkt. We wachtten, sommigen geduldig, anderen ‘geïrriteerd’, omdat de natuur hun haastige dag in de war had gegooid. Ik ben altijd wat dromerig als het regent. Ik verdwijn in het geluid en in het gezicht dat de hemel het vuil en het stof van de wereld afspoelt. Herinneringen van ‘rennen en spetteren’ als een ‘kind’, zo zorgeloos spelen in je gedachten, als een welkome onderbreking van een voorbije dag met zorgen en stress… Haar stem was zo mooi toen het de hypnotische trance onderbrak waar we allemaal in gevangen zaten. ‘Mama, laten we door de regen gaan rennen’, zei ze. ‘Wat?’, vroeg mama.’Laten we door de regen gaan rennen!’, herhaalde ze. ‘Nee, lieverd. We wachten totdat het wat minder wordt’ antwoordde mama. Het kind wachtte nog een minuutje en herhaalde: ‘Mama, laten we door de regen gaan rennen.’ ‘We worden doornat als we dat doen,’ zei mama. ‘Nee, dat zullen we niet, mama. Dat is niet wat je zei vanmorgen’, zei het meisje terwijl ze aan haar mama’s arm trok. ‘Vanmorgen? Wanneer zei ik dat we door de regen konden rennen en niet nat zouden worden?’ Het meisje zei kalmpjes: ‘Weet je dat niet meer? Toen je met papa praatte over zijn kanker, toen zei je: ‘Als we hier samen doorheen komen, komen we door alles heen!’ Iedereen was opeens muisstil. Ik zweer dat je niets anders hoorde dan de regen. We stonden allemaal doodstil. De volgende minuten kwam er niemand en ging er niemand weg. Mama dacht even na over wat ze zou antwoorden. Sommigen zouden het weglachen of haar voor gek uitmaken. Sommigen zouden zelfs negeren wat ze zei. Maar dit was een moment van affirmatie in een kinderleven. Een moment van onschuldig vertrouwen, dat wanneer het gevoed en verzorgd wordt, zal bloeien in geloof in de goede dingen en de hoop van het leven.’Lieverd, je hebt gelijk. Laten we door de regen rennen. Als het zo moet zijn dat men ons vanuit hierboven nat laat worden, nou, dan hadden we misschien juist een wasbeurt nodig,’ zei mama. Daar gingen ze. We stonden daar allemaal te kijken en te lachen, toen ze daar vooruit sprongen tussen de auto’s door, en jawel, door de plassen. Ze hielden hun boodschappentassen boven hun hoofd voor het geval dat. Ze werden doornat. Maar ze werden gevolgd door enkele anderen die schreeuwden en lachten als kinderen onderweg naar hun auto’s. En ja, ik ook. Ik rende en werd nat. Ik had ook een wasbeurt nodig.

Omstandigheden of mensen kunnen je geld, je materiële bezittingen en je gezondheid wegnemen. Maar niemand kan ooit je dierbare herinneringen wegnemen … Vergeet daarom niet om ‘tijd’ te maken en de gelegenheden te pakken om elke dag herinneringen te maken. Voor alles en voor elk doel onder de hemel is er een seizoen en een tijd. Bewaar de zonnige dagen voor de donkere momenten.
Mooi. Bedankt Steve.

‘Values-based communication’: hoe pak je dat aan?

Tuesday, April 28th, 2009

Ik heb verschillende reacties gehad op mijn vorig artikel ‘Mission statements zijn zinsloos’. Met evenveel believers als non-believers. Waar iedereen het over eens is; mission, vision en values KUNNEN waardevol zijn op voorwaarde dat ze JUIST ingezet worden. Maar hoe dan? In deze post wil ik jullie graag wat dieper meenemen in een mogelijke oplossing.

Vaak vragen bedrijven me hoe ze hun communicatie meer impactvol kunnen maken. Dan werk ik met hen samen voor het identificeren en bouwen van unieke kernboodschappen. Maar wat wanneer we het proces omkeren? Want dat is precies wat je doet wanneer je vertrekt van je huidige bedrijfswaarden, van je ‘mission, vision en values’ zeg maar. Hoe vinden we dan een verhaal dat past voor je onderneming, dat op een inspirationele manier je huidige bedrijfsidentiteit vertolkt?who-are-you

Hoewel het voor mij duidelijk is dat ‘values’ de basis vormen van je communicatie, stel ik daarbij ook vast dat deze ‘values’ subjectief zijn. “Partnership” kan verschillende dingen betekenen voor verschillende mensen. Wel, het kan zelfs verschillende dingen betekenen voor 1 persoon, afhankelijk van de context. En in een steeds complexer wordende wereld zullen we meer dan ooit keuzes moeten maken welke ‘values’ belangrijker zijn dan anderen, en wat deze precies voor je bedrijf betekenen. Het is hier dat corporate storytelling zijn waarde heeft. Een sterk bedrijfsverhaal hertaalt op een éénduidige manier je missie, visie en waarden. Geeft er betekenis aan.

Hoe pak je dat aan: values-based communication?

Ik volg hierbij graag de stappen die Doug Lipman (“performer, coach, author, and teacher, and owner of Story Dynamics“) aanhaalt in een van zijn ‘Storytelling Coach Newsletters’.

1. “Clarifying the value

Doug Lipman: “The first part of the process - easy to skip, but essential to an efficient use of your time - is to think carefully about the value you want to convey.”

Stel dat je waarde die je wil exploreren ‘partnership’ is. Start dan met te zeggen wat ‘partnership’ voor jou betekent. Spreek je hier over partnership in de zin van ‘samenwerkingsverband’? Of ‘partnership’ als vorm van verbond tussen partijen? Welke partijen? Maak een opsomming van concrete punten waarbij het aspect ‘partnership’ centraal staat.

Hoe meer punten je kan opsommen des te gemakkelijker je straks een bedrijfseigen verhaal kan bouwen.

2. “Scanning for memories and images”

Doug Lipman: “The second step is to scan for your associations with the items on the list you just made. I usually divide this process into two parts, “memories” and “images”.

Met “memories” bedoelt Lipman dat het belangrijk is om de eerder opgesomde punten zo goed mogelijk te concretiseren. Stel jezelf hierbij vragen als:

-Waarom vind je de waarde ‘partnership’ belangrijk?

-Hoe kwam je er initieel mee in contact? Met wie werkte je toen samen? Hoe ging dat?

-Welke sterktes, zwaktes, opportuniteiten of mislukkingen brachten je tot deze waarde?

-Is deze waarde altijd belangrijk voor je geweest? Waarom wel/niet?

Ik adviseer steeds om bij het beantwoorden van dit type vragen zo breed mogelijk te gaan. Je krijgt zo stukken van “verhalen”.

Lipman: ”You’re just looking for episodes that come to mind in response to a question. Later you can decide which episodes really fit.”

Naast “memories” is het in deze fase ook belangrijk om in beelden (“Images”) te denken.

Lipman: “To scan for images, have someone read you an item from your list. Then notice whatever association or image comes into your mind. Tell it aloud, whether it makes sense to you or not. You may come up with a memory, an image from a story you’ve heard, or an image that your mind has created.”

3. “Developing the stories”

Lipman: “After you tell your image or memory aloud a time or two, ask yourself, “What is the ‘story’ of cooperation in this story?” In other words, what are the beginning and ending states of this story with regard to cooperation? Then find the episodes that most clearly embody this progress and its turning points.”

Schrijf je bedrijfsverhaal uit. Zorg voor een begin, midden en eind. Zorg voor duidelijke hoofdrolspelers, voor een plot, een spanningsveld. Werk met metaforen, symboliek. Geef jezelf hier wat creatieve vrijheid bij het ontwikkelen van je corporate story, maar blijf dicht bij wie je organisatie echt is, bij de waarden die je net uitgewerkt hebt.

En tenslotte; eens je jouw bedrijfsverhaal opgeschreven hebt, communiceer en (be)leef je corporte story op een consistente manier. Enkel op die manier zal je geloofwaardig zijn. Zal je het vertrouwen winnen van je doelgroep.