Net een interessante blog gelezen. Hierin beschrijft Guillaume Van der Stighelen de Bart De Wever Hero Brand. Bekeken vanuit de context van zijn boek Heldenmerk:
“Today it is not enough to be a champion, you must also look like a champion, talk like a champion and act like a champion.” Dat zou Carl Lewis ooit gezegd hebben. Het komt er op neer dat het niet volstaat een uitzonderlijk product te maken. Het moet er ook straf uitzien en er hoort een goed verhaal bij.
Verhalen motiveren, overtuigen, inspireren en informeren. Verhalen zijn efficiënter dan traditionele op feiten gebaseerde methodes om complexe ideeën te communiceren. Om mensen te inspireren. En Bart De Wever heeft een verhaal.
Laten we samen even kijken naar de elementen van zijn verhaal:
- er is een duidelijke hoofdrolspeler: dé Vlaming (verpersoonlijkt in de vorm van Bart zelf)
- er is een duidelijke tegenstander: dé Walen (verpersoonlijkt in de vorm van Elio Di Rupo)
- een eenvoudig plot; met een duidelijk begin, midden en eind (de duidelijkheid ivm het eindpunt -een onafhankelijk Vlaanderen?- is misschien een element dat in het verhaal nog het meest ter discussie staat)
- een duidelijke rode draad (”Het moet anders!”)
- een conflict: alle Franstalige tegen onverantwoordelijke De Wever
- emotie: hoewel zijn gezicht niet altijd vol emotie staat, spreekt De Wever steeds vanuit zijn eigen emotie
- authenticiteit: De Wever is wie hij is en zet dit in als katalysator
- dynamiek (in elk goed verhaal gebeurd er plotseling iets -laten we het de plotwending noemen- waarbij de hoofdrolspeler uit zijn kot komt en uiteindelijk zegeviert): De Croo junior trekt de stekker uit de regering
- zingeving: een goed verhaal geeft betekenis aan het hoe en waarom: De Wever kiest niet voor “postjes”, maar gaat voor de Grote Zaak en het belang van De Samenleving
Bart De Wever heeft een goede ’story’. En dan komt de ‘telling’ nog. Je hoeft dus geen minzaam verteller te zijn om krachtig over te komen. Dat De Wever een oratorisch talent is daar is ieder het over eens. Is Barack Obama dat ook niet? Maar vergelijk de twee heren eens. Oratorisch totaal verschillende stijl. Maar beide weten vanuit hun eigenheid “hun verhaal” op authentieke wijze krachtig te brengen.
Nog even verder over dat verhaal. Annette Simmons (auteur van The Story Factor) onderscheidt 6 verhaal typen:
1. Who I Am Stories
2. Why I Am Here Stories
3. My Vision Story
4. Teaching Stories
5. Values in Action Stories
6. “I Know what you are Thinking” Stories
Obama zijn verhaal was een typisch “My vision story”. Denk Martin Luther King: I have a dream. De Wever zijn verhaal is een typische combinatie van een “Who am I story” met een “Why am I here story”.
“Who are you and why are you here?” If you don’t take the time to give a positive answer to that question, they will make up their own answers—usually negative. (….) You need to tell a story that demonstrates you are the kind of person people can trust. (…) I’ve seen many leaders use the power of a story of a personal flaw to great effect. The psychologists call it self-disclosure. One theory about why this works is that if I trust you enough to show you my flaws, you will trust me enough to show me yours.
“Who am I stories” zijn verhalen die vanuit het oogpunt van de spreker MOETEN verteld worden. Niet om in te spelen op de behoefte van een bepaalde doelgroep of segment (om de Vlamingen te overtuigen bijvoorbeeld) maar wel omdat het verhaal Het Groter Belang dient (The Big Cause). En wanneer De Wever nog eens gevraagd zou worden naar zijn uiteindelijke doel dan kan hij misschien inspiratie halen bij de Amerikanen die in deze context vaak spreken van “A Big Hairy Audacious Goal” (BHAG) (vrij vertaald: het grote vette doel; denk ook aan De Wever zijn eerdere uitspraken over “een grote vette vis” die hij wilde binnenhalen).
“A true BHAG is clear and compelling, serves as unifying focal point of effort, and acts as a clear catalyst for team spirit. It has a clear finish line, so the organization can know when it has achieved the goal; people like to shoot for finish lines.”
Ik geloof dat te veel kiezers op De Wever gestemd hebben voor andere redenen dan zijn Grote Einddoel (lees: onafhankelijkheid van Vlaanderen). Dit maakt dat als De Wever zijn verhaal blijft vertellen vanuit de “Why I am here” invalshoek hij mogelijk op korte termijn een groot probleem gaat hebben. Al de mensen die niet voor De Wever gestemd hebben voor de realisatie van een onafhankelijk Vlaanderen maar voor een andere reden, zijn vandaag allen loyale volgers van zijn “verhaal”. Ze zijn fan. Ze zijn geïnspireerd. En hij is hun held. Maar wat bindt al deze mensen? Welk Big Hairy Audacious Goal. Al deze mensen zullen de volgende weken aandachtig (blijven) luisteren naar wat hun held hen steeds weer vertelt. En als De Wever hen wil blijven connecteren met zijn verhaal dan zal hij snel met een vernieuwd Big Hairy Audacious Goal moeten komen waarmee de meerderheid van zijn kiezers zich kan identificeren. Dat de meerderheid kan inspireren op zo’n manier dat zij De Wever willen blijven volgen (tot in Wallonië toe). Want een BHAG geeft zin en betekenis. En is dit nu net niet wat onze samenleving meer dan ooit nodig heeft?
Tags: bedrijfsverhaal, corporate communicatie, Leadership, Raf Stevens, storytelling
[...] This post was mentioned on Twitter by . said: [...]