In business we have the tendency to analyse, structure and formulate as precisely as possible. Even so in most business conversations.
In simple and even difficult situations these techniques of structuring info have proven to be succesful. In situations where we are facing a complex (or even chaotic) environment factual conversations drilling for structured info are often not enough. We need context and sense-making to understand what is really happening.
Are many (most?) of our conversations in the workplace not transactional? Are they conversations at all? It is here where storytelling comes in.
Let me share with you this story where Michael Parkinson of ABC Television once interviewed Orson Welles.
Orson Welles came to my room and I’d been working on this interview for, like, all my life, and I opened the door and he was dressed entirely in black, black sombrero, black tie, black shirt, black cloak and he swept into the room. Incredibly dramatic.
“My name’s Orson Welles”, he said “And you would be?”
And I said, “Er Parkinson.”
“Yes”, he said.
And he looked around and he saw this scrap of paper on my desk and he said, “That?”
I said, “My questions.”
“Do you mind if I look?”
I said, “No.”
And he picked them up and he turned to me and he said, “How many of these shows have you done?”
I said, “Two.”
“I’ve done many more”, he said. “Will you take my advice?”
I said, “Certainly”.
And he ripped up the questions and he said, “Let’s talk”. And walked away.
And he sat down and he did two one hours that night, that were majestic”
Sometimes the best stories arise from our letting go of the process and just having a conversation.
Benjamin Zander is arguably the most accessible communicator about classical music since Leonard Bernstein. Zander moves audiences with his unbridled passion and enthusiasm.
“Waiter”, I said, in an exuberant mood, “I have a perfect life, but I don’t have a knife.”
I was having breakfast with a friend of one of my periodic visits to London to conduct the Philharmonia Orchestra. I heard giggles behind me and, turning around, caught the eye of a girl of about twelve with a typically English pudding-bowl haircut. We exchanged smiles, and then I went back to my conversation and to my breakfast.
The next day, I passed the young lady again in the breakfast room and stopped to speak with her.
“Good morning. How are you today?”
She drew herself up ever so slightly and, with a tilt to her chin and a sparkle in her eye, answered me.
“Perfect”, she said.
Later, when she was leaving with her parents, I called out mischievously, “Have a perfect day!”
“I will!” she responded, as though it were the easiest, most obvious choice in the world.
And with that, she sailed out into a universe of possibility.
Net een interessante blog gelezen. Hierin beschrijft Guillaume Van der Stighelen de Bart De Wever Hero Brand. Bekeken vanuit de context van zijn boek Heldenmerk:
“Today it is not enough to be a champion, you must also look like a champion, talk like a champion and act like a champion.” Dat zou Carl Lewis ooit gezegd hebben. Het komt er op neer dat het niet volstaat een uitzonderlijk product te maken. Het moet er ook straf uitzien en er hoort een goed verhaal bij.
Verhalen motiveren, overtuigen, inspireren en informeren. Verhalen zijn efficiënter dan traditionele op feiten gebaseerde methodes om complexe ideeën te communiceren. Om mensen te inspireren. En Bart De Wever heeft een verhaal.
Laten we samen even kijken naar de elementen van zijn verhaal:
er is een duidelijke hoofdrolspeler: dé Vlaming (verpersoonlijkt in de vorm van Bart zelf)
er is een duidelijke tegenstander: dé Walen (verpersoonlijkt in de vorm van Elio Di Rupo)
een eenvoudig plot; met een duidelijk begin, midden en eind (de duidelijkheid ivm het eindpunt -een onafhankelijk Vlaanderen?- is misschien een element dat in het verhaal nog het meest ter discussie staat)
een duidelijke rode draad (”Het moet anders!”)
een conflict: alle Franstalige tegen onverantwoordelijke De Wever
emotie: hoewel zijn gezicht niet altijd vol emotie staat, spreekt De Wever steeds vanuit zijn eigen emotie
authenticiteit: De Wever is wie hij is en zet dit in als katalysator
dynamiek (in elk goed verhaal gebeurd er plotseling iets -laten we het de plotwending noemen- waarbij de hoofdrolspeler uit zijn kot komt en uiteindelijk zegeviert): De Croo junior trekt de stekker uit de regering
zingeving: een goed verhaal geeft betekenis aan het hoe en waarom: De Wever kiest niet voor “postjes”, maar gaat voor de Grote Zaak en het belang van De Samenleving
Bart De Wever heeft een goede ’story’. En dan komt de ‘telling’ nog. Je hoeft dus geen minzaam verteller te zijn om krachtig over te komen. Dat De Wever een oratorisch talent is daar is ieder het over eens. Is Barack Obama dat ook niet? Maar vergelijk de twee heren eens. Oratorisch totaal verschillende stijl. Maar beide weten vanuit hun eigenheid “hun verhaal” op authentieke wijze krachtig te brengen.
Nog even verder over dat verhaal. Annette Simmons (auteur van The Story Factor) onderscheidt 6 verhaal typen:
1. Who I Am Stories
2. Why I Am Here Stories
3. My Vision Story
4. Teaching Stories
5. Values in Action Stories
6. “I Know what you are Thinking” Stories
Obama zijn verhaal was een typisch “My vision story”. Denk Martin Luther King: I have a dream. De Wever zijn verhaal is een typische combinatie van een “Who am I story” met een “Why am I here story”.
“Who are you and why are you here?” If you don’t take the time to give a positive answer to that question, they will make up their own answers—usually negative. (….) You need to tell a story that demonstrates you are the kind of person people can trust. (…) I’ve seen many leaders use the power of a story of a personal flaw to great effect. The psychologists call it self-disclosure. One theory about why this works is that if I trust you enough to show you my flaws, you will trust me enough to show me yours.
“Who am I stories” zijn verhalen die vanuit het oogpunt van de spreker MOETEN verteld worden. Niet om in te spelen op de behoefte van een bepaalde doelgroep of segment (om de Vlamingen te overtuigen bijvoorbeeld) maar wel omdat het verhaal Het Groter Belang dient (The Big Cause). En wanneer De Wever nog eens gevraagd zou worden naar zijn uiteindelijke doel dan kan hij misschien inspiratie halen bij de Amerikanen die in deze context vaak spreken van “A Big Hairy Audacious Goal” (BHAG) (vrij vertaald: het grote vette doel; denk ook aan De Wever zijn eerdere uitspraken over “een grote vette vis” die hij wilde binnenhalen).
“A true BHAG is clear and compelling, serves as unifying focal point of effort, and acts as a clear catalyst for team spirit. It has a clear finish line, so the organization can know when it has achieved the goal; people like to shoot for finish lines.”
Ik geloof dat te veel kiezers op De Wever gestemd hebben voor andere redenen dan zijn Grote Einddoel (lees: onafhankelijkheid van Vlaanderen). Dit maakt dat als De Wever zijn verhaal blijft vertellen vanuit de “Why I am here” invalshoek hij mogelijk op korte termijn een groot probleem gaat hebben. Al de mensen die niet voor De Wever gestemd hebben voor de realisatie van een onafhankelijk Vlaanderen maar voor een andere reden, zijn vandaag allen loyale volgers van zijn “verhaal”. Ze zijn fan. Ze zijn geïnspireerd. En hij is hun held. Maar wat bindt al deze mensen? Welk Big Hairy Audacious Goal. Al deze mensen zullen de volgende weken aandachtig (blijven) luisteren naar wat hun held hen steeds weer vertelt. En als De Wever hen wil blijven connecteren met zijn verhaal dan zal hij snel met een vernieuwd Big Hairy Audacious Goal moeten komen waarmee de meerderheid van zijn kiezers zich kan identificeren. Dat de meerderheid kan inspireren op zo’n manier dat zij De Wever willen blijven volgen (tot in Wallonië toe). Want een BHAG geeft zin en betekenis. En is dit nu net niet wat onze samenleving meer dan ooit nodig heeft?
Opzoek gaan naar dit antwoord is opzoek gaan naar de essentie van je bestaan. Een dergelijke oefening vraagt ook veel inspiratie en creativiteit. Maar een dergelijke oefening vraagt vooral veel moed. Want sterke verhalen hebben altijd een sterke focus. Denk hierbij aan een zandloper. De zandloper is het verhaal van divergeren en convergeren. Is het verhaal van de smalle doorgang. Is het verhaal van uw massa complexe bedrijfsinformatie dat ingang probeert te vinden in de hoofden van uw publiek. Wat is de essentie van je bedrijf? Probeer het eens op te schrijven. Op maximaal 1 pagina. Wees bondig. Concreet. Wie is je bedrijf, waar staat het voor?
Simon Sinek heeft het in zijn boek ‘Start with why’ ook over opzoek gaan naar de essentie. Hij lanceert hiervoor het begrip “The Golden Circle”. Zijn pleidooi is niet nieuw maar hij vertelt het op een eenvoudige en inspirende manier. Bravo! Voor zij die de 18 minuten durende video te lang vinden, lees hieronder de Engelse samenvatting van zijn visie.
Every person and organization knows What they do—they know what products or services they sell. Some know How they do it, whether you call it your differentiating value proposition or your proprietary process or USP. But few leaders or organizations can clearly state Why they dowhat they do. This has nothing to do with money or profit—those are results. By Why, I mean what’s your purpose, cause or belief? Why does your company exist? Why did you get out of bed today? And why should anyone care?
As a result, we think, act, and communicate from the outside-in: We tell people What we do, How we think we’re different or better, and then we expect a behavior—a purchase. But all the great leaders think, act, and communicate from the inside-out—they all start with Why.
People don’t buy What you do, they buy Why you do it. What you do—your products and services—and how you communicate serve as the proof of what you believe. When you communicate from the outside-in, starting with What, people can understand the facts, figures, features, and benefits— but it doesn’t drive their behavior. When you communicate from the inside-out, starting with Why, you influence behavior, and the tangible things you say and do enable people to rationalize their decisions.
We follow leaders and buy from companies that inspire us, not because we have to or because we are manipulated to do so, but because we choose to. We follow those who inspire us— not for them, but for ourselves. And what the great leaders do to inspire us is tell us why they do what they do— they always start with Why. (Simon Sinek)
“Storytelling is een uitstekend middel om de bedrijfscultuur te versterken of een organisatie door een veranderingsproject te loodsen. Mensen hebben de behoefte om zich te vereenzelvigen met iets groters dan zijzelf en willen aan een concreet doel bijdragen.
Als storytelling goed wordt aangepakt, zet het parcours dat wordt afgelegd om tot een goede story te komen – de storythinking – nog meer dan het verhaal zelf, het veranderingsproces in beweging. Medewerkers worden daardoor betrokken bij de kern en de toekomst van de organisatie, leggen zelf verbanden, brengen elementen in beeld, vertellen over hun persoonlijke belevenissen en hun connectie met het bedrijf, en halen anekdotes over memorabele momenten aan.
Het is in die context van complexe bedrijfsproblematieken dat storytelling in feite het meest tot zijn recht komt. Er wordt immers in de organisatie een discours opgezet. Op die manier worden verhalen ‘gevangen’ op alle bedrijfsniveaus.”
Mission en vision statements. Vele organisaties worstelen hier mee: ‘We hebben al een mission statement, moeten we nu ook nog een visie? Waarom eigenlijk? En wat is het verschil precies?’. Ondanks vele onduidelijkheden doen vele bedrijven toch pogingen om een visie te formuleren. Immers, niemand wil ‘betrapt’ worden op het niet hebben van een visie. Maar de resultaten zijn vaak bedroevend. Missie en visie blijken dan ongeveer dezelfde vaagheden te bevatten, zij het iets anders onder woorden gebracht.
Sommige bedrijven slagen er wel goed in om een begrijpbare missie neer te zetten. Ken je de missie en visie van Henry Ford voor de automarkt?
Henry Ford bracht zijn missie van het democratiseren van een auto tot leven met uitspraken als:
“Ik zal een auto maken voor de grote massa…..de prijs zal zo laag zijn dat iedereen met een behoorlijk salaris een auto zal kunnen aanschaffen en met zijn gezin vele uren kan genieten van Gods grote, weidse ruimten. Als ik klaar ben, zal iedereen zich een auto kunnen veroorloven en iedereen zal er ook een bezitten. Het paard zal verdwijnen van onze wegen. De auto zal heel gewoon zijn en we zullen een groot aantal mensen werk kunnen bieden tegen een goed loon.”
Een missie of visie op papier formuleren is niet makkelijk.
Kijk zeker eens naar deze video. Een fantastisch voorbeeld van “strategic storytelling” of hoe een bedrijf door middel van een authentiek verhaal inspirerend beschrijft “what makes them tick”. Enjoy!
Ik las deze week de dissertatie “Een gesprek zonder einde” van Noelle Aarts. Noelle werd hiermee in juni aanvaard als hoogleraar aan de universiteit van Amsterdam. De verhandeling gaat over “strategische communicatie in een voortdurende veranderende omgeving” en begint zo (lees even 2 minuutjes met me mee):
Er was eens een verpleegster, Georgia Sadler genaamd, die de opdracht kreeg om een communicatiecampagne op te zetten over borstkankerpreventie onder zwarte vrouwen in de Amerikaanse stad San Diego. Georgia dacht na over hoe ze zwarte vrouwen het beste zou kunnen bereiken en kwam op het idee voorlichting te geven in de zwarte kerken van de stad, na de drukbezochte kerkdiensten. Het resultaat was teleurstellend. Er zaten per dienst zo’n 200 vrouwen in de kerk van wie er na afloop gemiddeld 20 bleven zitten. Dat bleken de mensen te zijn die al genoeg wisten over het herkennen van de ziekte en alleen maar meer wilden weten. Een breed publiek bereikte ze op deze manier dus niet.
Georgia begreep dat mensen na de lange dienst het liefst gewoon naar huis wilden. Ze moest op zoek naar een andere context, naar een plek waar vrouwen tot rust kwamen, waar ze de tijd hadden om naar iets nieuws le luisteren.
Ze had ook iemand nodig die de voorlichting goed kon overbrengen, iemand die goed bekend was met de doelgroep en gemakkelijk een gesprek voerde.
Haar oplossing was de kapper. Veel zwarte vrouwen zitten daar uren. Vaak hebben ze daar een favoriete kapper naar we ze steeds teruggaan, die ze vertrouwen. Het zijn een soort vrienden.
De meeste kappers zijn sowieso gemakkelijk in de omgang, anders waren ze geen kapper geworden. Ze hebben vaak een goed ontwikkelde intuïtie en zijn getalenteerde praters.
En dus verzamelde Georgia een aantal kappers uit de stad voor een reeks bijeenkomsten. Om de informatie over borstkanker overtuigend over te brengen, ontwikkelde ze samen met hen een duidelijk en aansprekend verhaal. Georgia moedigde de kappers aan om te zorgen dat voortdurend een stroom van nieuwe informatie en roddels over borstkanker de ronde deed in de kapsalons. Zo bleef het verhaal de moeite waard om te worden doorverteld.
Evaluatie van het project liet zien dat de werkwijze van Georgia succesvol was geweest: niet alleen de vrouwen uit de kapsalon hadden massaal een mammogram laten maken, maar ook de vriendinnen van de vriendinnen van die vrouwen.
Het verhaal van Georgia’s succes staat ook beschreven in het boek The tipping point en vormde voor de schrijver, Malcolm Gladwell, een belangrijke inspiratiebron voor het ontwikkelen van een theorie over hoe je effectief een boodschap de wereld in kunt sturen, namelijk door het te verpakken in een goed verhaal, een verhaal dat in de juiste context wordt gebracht, een verhaal dat mensen graag doorvertellen, en door nieuwe vertellers steeds kan worden aangepast om het geschikt te maken voor nieuwe luisteraars in nieuwe contexten.
Het verhaal van Georgia raakt aan de kern van wat ik hier op deze blog steevast vertel: verhalen kunnen je doelgroep overtuigen. Verhalen zijn hierdoor niet alleen drager maar ook motor van verandering!
Organisaties hebben ook nood aan een corporate story, een goed verhaal over hun missie en ambities.
Wat maakt dat sommige verhalen blijven plakken. En andere niet.
Dan en Chip Heath maakten er een degelijk boek over “Made to stick” (vertaald in het Nederlands als “De Plakfactor”). Het boek staat vol met anecdotes en goede voorbeelden. De gebroeders Heath werken met hun SUCCESmodel:
S: Simple
U: Unexpected
C: Concrete
C: Credible
E: Emotional
S: Stories
Het boek start met een sterk verhaal: een verhaal dat in verschillende variaties ettelijke malen de wereld rond ging. Want doet doen sterke verhalen, ze verspreiden als een viris. Eric Bun maakte een mooi video van het desbetreffende verhaal:
Okay hoor ik je denken, maar hoe pak je dat concreet aan zo’n sterk verhaal bouwen? Geïnspireerd door het model van Heath werkte ik hierop verder en voegde enkele elementen toe die de inzetbaarheid van het model voor het bouwen van sterke, authentieke verhalen moet mogelijk maken.
Verhalen motiveren, overtuigen, inspireren en informeren. Lees hier waarom verhalen efficiënter zijn dan traditionele op feiten gebaseerde methodes om complexe ideeën te communiceren. Om mensen te inspireren. Leer hoe een duurzaam verhaal te bouwen en visuele communicatie te combineren met de kracht van storytelling. Verander of bouw je eigen verhaal en zet hiermee een belangrijke stap naar meer impactvolle communicatie. Naar fundamentele bedrijfsverandering.
Er was eens een verpleegster, Georgia Sadler genaamd, die de opdracht kreeg om een communicatiecampagne op te zetten over borstkankerpreventie onder zwarte vrouwen in de Amerikaanse stad San Diego. Georgia dacht na over hoe ze zwarte vrouwen het beste zou kunnen bereiken en kwam op het idee voorlichting te geven in de zwarte kerken van de stad, na de drukbezochte kerkdiensten. Het resultaat was teleurstellend. Er zaten per dienst zo’n 200 vrouwen in de kerk van wie er na afloop gemiddeld 20 bleven zitten. Dat bleken de mensen te zijn die al genoeg wisten over het herkennen van de ziekte en alleen maar meer wilden weten. Een breed publiek bereikte ze op deze manier dus niet.
Het verhaal van Georgia’s succes staat ook beschreven in het boek 
RSS Feed
Bekijk mijn profiel op LinkedIn